است كه براى شخص مكلف چه كارى لازم است كه او را به انجام افعال واجب عقلى وادارد و از انجام كار ناپسند عقلى باز دارد ، يا بر عكس او را به انجام كار ناپسند و اخلال به واجب وادارد ، ولى لازم است كه اين موضوع را به ما بياموزد ، زيرا فرستادن پيامبر و رسول به قاعدهء لطف است و نفرستادن آنان موجب تباهى است . « 1 » ( 1 ) و چون اين موضوع ثابت شد ، آنچه كه دلالت بر پيامبرى پيامبر ما ( ص ) مىكند ، اين آيات قرآنى است : ( 2 ) خداوند متعال در سورهء بقره مىفرمايد : « همانا كه ما ترا به حق مژده دهنده و بيم دهنده فرستاديم . » و اين گفتار خداوند متعال كه مىفرمايد : « خداوند كه زندهء پاينده است و خدايى جز او نيست ، فرو فرستاد بر تو كتاب را به راستى . باور دهنده است آنچه را كه پيش از وى بوده است و تورات و انجيل را از پيش فرستاد هدايت براى مردم ( آن دو امت ) و فرو فرستاد فرقان را . » « 2 » و خداوند متعال فرموده است : « اگر بدخوى و سخت دل مىبودى ، از گرد تو پراكنده مىشدند . » و نيز فرموده است : « به تحقيق خداوند منت گزارد بر گروندگان ، چون برانگيخت در ايشان رسولى از خودشان كه بخواند بر ايشان آيتهاى او را و پاك كندشان و بياموزدشان كتاب و حكمت را و اگر چه بودند پيش از آن در گمراهى روشن . » ( 3 ) و خداوند متعال در سورهء نساء مىفرمايد : « و نفرستاديم هيچ رسولى را مگر براى اينكه اطاعت كرده شود به فرمان خدا و اگر آنان هنگامى كه بر خود ستم مى - كنند پيش تو آيند و از خداوند آمرزش بخواهند و رسول هم براى ايشان آمرزش بخواهد ، همانا خداوند را توبه پذير و مهربان مىيابند . و سوگند به حق پروردگارت كه ايمان نخواهند داشت تا اينكه ترا حكم قرار دهند در آنچه مورد اختلاف ميان ايشان باشد و از آنچه حكم كنى در نفس خود ناخشنودى نيابند و تسليم باشند تسليم بودنى . » ( 4 ) در سورهء مائده مىفرمايد : « و فرستاديم به تو كتاب را به راستى ، تصديق‌كننده به كتابى كه پيش از اوست و گواه بر او . حكم كن ميان ايشان به آنچه خدا فرستاد و پيروى مكن هواهاى ايشان را از آنچه آمد به تو از راستى . براى هر يك از شما

--> ( 1 ) . اين مقدمه را از گفتار مفصل شيخ طوسى در كتاب الاقتصاد تلخيص كرده و گرفته است . رك . به : صفحهء 150 اقتصاد ، چاپ 1400 ق . م . ( 2 ) . اين آيه و دو آيهء بعد ، آيات 2 ، 153 و 164 سورهء آل عمران است . م .